சில நேரங்களில் நெஞ்சம் வதைக்குதடி,
எனக்காக நீ ஒருநாளும் போராடவில்லை.
இந்த உண்மை என்னை அமைதியாய் தாக்குதடி,
நான் கொடுத்த காதலை உன் நெஞ்சம் மதிக்கவில்லை.
சாத்தியமே இல்லை என்பது தெரிந்த போதும்,
ஒவ்வொரு நாளும் உன்னையே நான் தேர்ந்தெடுத்தேன்.
உடைந்த உறவை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப,
வலியோடு போராடி உன்னருகே நான் வந்தேன்,
ஆனால் நீயோ அதற்கு அருகில் கூட வரவில்லை!
உடைந்து கொண்டே இருக்கும் ஒரு கூட்டை,
தனியாளாய்ச் சுமக்க என்னை விட்டுவிட்டாய்.
நம் உறவைக் காப்பாற்றப் பல வாய்ப்புகள் இருந்தும்,
என்னைத் தடுத்து நிறுத்த ஒரு விரலும் அசைக்கவில்லை.
என் தவிப்பைப் பார்த்தும் நீ மௌனமாய் இருந்தாய்,
காதல் உனக்குத் தேவையில்லை என்று காட்டிவிட்டாய்.
நான் போராடிய நபர் எனக்காய் உருகவில்லை,
என்ற உண்மை நெஞ்சை உடைத்துத் தகர்க்கிறதே.
ஆயினும் இந்த வலி ஒரு விடுதலையைத் தருதே,
ஏனெனில் தோற்றுப் போனது நான் அல்ல, நீதான்
என் காதல் தோற்கவில்லை, தோற்றது நீதான்.
எனக்காகப் போராட உன் நெஞ்சிற்குத் துணிவில்லை,
அந்த ஒரே உண்மை போதும் நான் விலகிப் போக.
நான் இறுதி வரை போராடி ஓய்ந்துவிட்டேன்,
என் பாசச் சிறையை உடைத்துப் பறந்துவிட்டேன்.
By
Sanji-Paul Arvind
No comments:
Post a Comment