நான் நலமாக இருக்கிறேன் என்று சொல்கிறேன்,
ஆனால் புகைப்படங்களிலும், கதைகளிலும்,
அன்றாட வாழ்வின் சிறு துணுக்குகளிலும்.
நான் இன்னும் உன்னைத் தேடுகிறேன்.
இதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை என்பேன்,
ஆனாலும் உன் பெயர் கேட்கும் போதெல்லாம்,
என் இதயம் ஏன் கனக்கிறது?
ஒற்றை நினைவு என்னை உலுக்கிவிடும்
உன்னைப் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு.
நான் மறைந்துவிட்டதாக நினைத்த உணர்வுகளை,
மறுபடி திரும்பக் கொண்டு வந்துவிடும்
என் இதயம் மீண்டும் அழுதுவிடும்.
நாம் பிரிந்த அந்த கடைசி நொடியை,
நான் இன்னும் அசைபோடுகிறேன்.
நான் என்ன சொல்லியிருக்க வேண்டும்?
உன் வார்த்தைகள் என்ன பொருள் தந்தது?
ஒரு புதியவரை நான் சந்திக்கும்போது,
அவர்களின் புன்னகையை உன்னுடன் ஒப்பிடுகிறேன்,
அவர்களின் சிரிப்பை உன்னுடன் ஒப்பிடுகிறேன்.
நீ நலமாக இருக்க வேண்டும் என்பேன்,
ஆனால் நீ மகிழ்ச்சியாக இருப்பதைப் பார்க்கும்போது,
என்னால் விளக்க முடியாத ஒரு சிறு வலி.
நெஞ்சுக்குள் இன்னும் எஞ்சியிருக்கிறது.
ஒருபோதும் வராத ஒரு தட்டலுக்காக,
ஒரு அமைதியான நம்பிக்கை இன்னும் காத்திருக்கிறது.
குணமடைதல் என்பது...
நான் திரும்பிப் பார்ப்பதை நிறுத்தும் போதுதான்.
அதுவரை, என் ஒரு பகுதி,
நாம் பிரிந்த அந்த இடத்தில் தங்கி...
விடைபெற முயற்சிக்கிறது,
உன்னை மறக்கத் துடிக்கிறது.
By
Sanji-Paul Arvind
No comments:
Post a Comment