முதலில் அவள் என் இதயத்தில்,
மென்மையான அமைதி மழையானாள்.
அவள் புன்னகை இதமாய் இருந்தது,
அந்தி சாயும் சாந்தியைப் போல.
மெதுவாய் எனக்குள் ஏதோ மாறியது,
அந்த அமைதி பெரும் புயலாய் மாறியது.
உறுதியாய் இருந்த என் நெஞ்சினில்,
இன்று ஏனோ குழப்பம் சூழ்ந்தது.
காதலின் கனவுகள் மங்குதே,
அணையும் ஒரு சிறு சுடரைப் போலே.
பழைய வலிகள் திரும்புதே,
நான் மறந்த காயங்கள் மீளுதே.
கைவிடப்படும் பயம் வருதே,
வேண்டாத நினைவுகள் சுழலுதே.
நான் யார் என்ற சந்தேகமே,
என் நெஞ்சில் உரக்கக் கேளுதே.
தாங்க முடியாத பாரமாய்,
சில நாட்கள் இதயம் தவிக்குதே.
அவளது காதல் என் பழைய காயங்களை,
மறுபடி வெளிச்சத்திற்கு இழுக்குதே.
ஒரு கணம் நெருக்கமாய் இருக்கிறோம்,
மறு கணம் மௌனத்தில் தொலைகிறோம்.
அவளோ தனிமையில் வாடுகிறாள்,
நானோ தகுதியற்றவனாய் அழுகிறேன்.
By
Sanji-Paul Arvind
No comments:
Post a Comment