என் ஆன்மாவின் ஓய்விடம்

அவளுக்காக என் இதயத்தில்

ஓர் இடத்தைச் செதுக்கி வைத்தேன்,

ஆனால் அவளோ அதை மௌனத்தால் மட்டுமே நிரப்பினாள்.

என் மீது அவளுக்கு வெறுப்பு இருந்தபோதிலும்,

என் இதயத்தின் பெரும்பகுதியை

அவளே ஆக்கிரமித்திருக்கிறாள்.

நான் கற்பனை கூட செய்து பார்க்காத விதங்களில்

அவள் என்னைச் சிதைத்தாள்,

இருப்பினும் அவளை வெறுக்க என்னால் முடியவில்லை.

என் மனம் ஆழமாகப் புதைத்து வைத்திருந்த ஒன்றை,

என் இதயம் மீண்டும் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கிறது,

அது அவள் மீதான என் அன்பும் பாசமும்தான்.

அவளுக்கு ஒருபோதும் தெரியாது,

அவள் என்னை விட்டுச் சென்றபோது,

அந்த அன்பும் அவளுடன் சென்றுவிடவில்லை என்பது.

அவளை நினைவுகூர

அவள் குரலைக் கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஒவ்வொரு நினைவும் என்னுள் நிலைத்திருக்கிறது,

அவள் குரலின் எதிரொலியை அது இன்றும் சுமந்தபடி.

ஒவ்வொரு சூரிய உதயத்தின்போதும்,

அவள் மீதான அன்பைக் கொஞ்சம் குறைத்துக்கொள்ள

என் இதயத்திற்கு நான் கற்றுக்கொடுக்க முயல்கிறேன்,

ஆனால் ஒவ்வொரு சூரிய அஸ்தமனத்தின்போதும்,

அது அந்தப் பாடத்தை மறந்துவிடுகிறது.

அவளுடன் ஒரு வாய்ப்பைப் பெறுவதற்காக

என் ஆன்மாவின் சிதறல்களையே

விலையாகக் கொடுத்தேன்.

இன்று அவள் என்னுடன் இல்லை,

ஆனாலும் என் சிந்தனைகளில்

அவள் நினைவுகள் வாழ்கின்றன,

அந்த நினைவுகளைத்தான் நான் அழைக்கிறேன்

என் ஆன்மாவின் ஓய்விடம் என்று.

By

Sanji-Paul Arvind