காற்றில் பறக்கின்ற என் அன்பு

மனிதர்கள் நம் வார்த்தை மறக்கலாம்,

நாம் செய்த யாவையும் மறக்கலாம்.

ஆனால் அவர்கள் இதயத்தில் நாம் தந்த உணர்வை,

ஒருபோதும் அவர்கள் மறப்பதில்லை.

அவளிடம் என் புன்னகையை நான் கொடுத்தேன்,

ஒவ்வொரு நாளும் அவளைச் சிறப்பாய் நடத்தினேன்.

உலகமே அவளுக்காகப் படைக்கப்பட்டது போல,

அன்பைச் செலுத்தியும் அவள் என்னை மறந்தாளே.

ஆனாலும் அவளை நேசித்ததில் வருத்தமில்லை,

தூய்மையான அன்புக்கு இங்கே தோல்வியில்லை.

அன்பு ஒருபோதும் வீணாய் போவதில்லை,

பதில் கிடைக்காத போதும் அது குப்பையாவதில்லை.

அவளுடன் இருந்தபோது சிறுவனாய் மாறினேன்,

காரணமே இல்லாமல் தினமும் சிரித்தேன்.

என் இதயம் லேசாகிப் போனது அங்கேயே,

சாதாரண நாட்களும் அழகானது அவளாலே.

முகமூடி அணியாமல் நானாகவே இருந்தேன்,

திறந்த மனதோடு அவளை மட்டுமே நேசித்தேன்.

நேரத்தையும் பொறுமையையும் அள்ளிக் கொடுத்தேன்,

மௌனமும் வெறுமையும் பரிசாகப் பெற்றேன்.

நான் கொடுத்த தூய அன்பு காற்றில் போகுதே,

சேர வேண்டிய இதயத்தைத் தேடி ஓடுதே.

அவளிடம் அது திரும்பப் போகவில்லை என்றாலும்,

என்றாவது ஒருநாள் என்னிடமே அது திரும்பும்.

என் நெஞ்சில் அது மீண்டும் வந்து சேரும்.

By

Sanji-Paul Arvind