Thursday, August 6, 2026

என் ஆன்மாவின் ஆழத்திலிருந்து




என் இதயம் தேடுவதை மறுக்க,
எனக்கில்லை இங்கே எந்த உரிமை.
எத்தனை தூரமாய் நீ இருந்தாலும்,
இடையில் சூறாவளி வந்தாலும்.

சொற்களால் சொல்லாத வழியினிலே,
என் இதயம் அவளை அழைக்குதடி.
முடிவில்லா அலை போன்ற ஈர்ப்பு இது,
கரை தொட்டுத் திரும்பும் அலை இது.

அடக்க முடியவில்லை என் நெஞ்சில்,
அறிவின் தேவையும் இல்லை இதில்.
அவள் ஒருத்தியே அதன் தேடல்,
இன்றும் என்றும் அவள் நினைவே.

ஒவ்வோர் அமைதியான நொடியிலும்,
ஒவ்வொரு நினைவின் நூலிலும்,
நான் தறிகெட்டு இங்கே போகாமல்,
என்னைக் காப்பவள் அவளேதானே.

உலகமே என்னை அழைத்தாலும்,
அவள் நினைவு மென்மையாய் படருமே.
விட்டு விலகாத பேராற்றலாய்,
நெஞ்சுக்குள் என்றும் வாழுமே.

அடக்க முடியவில்லை என் நெஞ்சில்,
அறிவின் தேவையும் இல்லை இதில்.
அவள் ஒருத்தியே அதன் தேடல்,
இன்றும் என்றும் அவள் நினைவே.

அவளிடம் கண்ட அந்த ஆறுதல்,
நான் அறியாத புதுமை அது.
எனக்கொரு ஒளியவள் நீதானே,
என் ஆழம் காட்டும் கண்ணாடியே.

பின்தொடர்கிறேன் இந்த காதலை,
அது எங்கு என்னைக் கூட்டிச் சென்றாலும்.
சந்தேகமும் தூரமும் வந்தாலும்,
நான் தொடர்வேன் என் பயணத்தையே.

ஏனெனில் என் ஆத்மா உன்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது,
நேரமோ பயமோ எதுவும் இல்லை இனி.
என் உள்ளத்தின் மையத்தில் எழுதியது
அவள் ஒருத்தியே.


By
Sanji-Paul Arvind

No comments:

Post a Comment

எரிந்துபோன கப்பலில் எனது பயணம்

ஒளி மங்கும் அந்த இடத்தில், நான் இன்னும் உன்னைக் காண்கிறேன். நள்ளிரவின் கீற்றால் பிளக்கப்பட்ட இருளில் உன் முகம் தெரிகிறது; நீண்ட காலத்திற்கு ...