Sunday, August 30, 2026

என் இதயமும் நானும்


எழுந்திரு என் இதயமே,
நாம் இங்கிருந்து செல்வோம்!
உன்னைத் திறந்த மனதுடனோ
அல்லது புன்னகை பூத்த முகத்துடனோ வரவேற்கும்
பெருந்தன்மை அவளிடம் இல்லை.

ஒரு நாள் மரணம் உன்னை
புன்னகையுடன் வரவேற்கும்,
ஆனால் அவள் இதயம் ஒருபோதும் அப்படிச் செய்யாது.
பூமி உன்னைத் தன் கைகளை விரித்து
வரவேற்கும்,
ஆனால் அவள் அன்பு ஒருபோதும் உன்னை நோக்கி நீளாது.

நீ மறைந்த பிறகும்
இவ்வுலகம் உன்னை நினைவில் கொள்ளும்,
ஆனால் அவள் மனதில் உனக்கு
ஒரு சிறு மண் துகளின் அளவு இடமும் இல்லை.

அன்பு கொண்ட இதயத்தை அறியாதது போல்
நடிக்கும் ரகத்தைச் சேர்ந்தவள் அல்ல அவள்;
மாறாக, தகுதியுடையோரை அன்புடன் அழைத்து
உபசரிக்கும் பண்பு கொண்டவள் அவள்.

உலகம் பரந்தது, அதில் பல இதயங்கள் உள்ளன;
ஆனால் என் இதயம்,
மலையின் கட்டுக்கடங்காத வலிமையைப் பற்றிருந்தது.
கிடைக்காத கனிக்காக ஏங்கி வாடுகிறது;
துளியும் கருணை காட்டாத அவளுக்காக
அது தீராத தவிப்புடன் ஏங்குகிறது.

வானம் எதிர்பார்த்தபடி ஒளிரத் தவறினாலும்,
பூமி எதிர்-கடிகார திசையில் சுழன்றாலும்,
அவளின் சிந்தனைகள் என்றும் விழித்திருக்கும்.

By
Sanji-Paul Arvind

No comments:

Post a Comment

எரிந்துபோன கப்பலில் எனது பயணம்

ஒளி மங்கும் அந்த இடத்தில், நான் இன்னும் உன்னைக் காண்கிறேன். நள்ளிரவின் கீற்றால் பிளக்கப்பட்ட இருளில் உன் முகம் தெரிகிறது; நீண்ட காலத்திற்கு ...