அவள் என் இதயத்தைக் வசீகரித்துவிட்டாள்

என் வாழ்நாள் முழுவதும் அவளை நான் வழிபடுவேன்,

ஏனெனில் அவளது உருவம் என் கண்களில் பதிந்துவிட்டது.

அவளிடம் என் வாழ்வின் நோக்கத்தைக் கண்டேன்,

ஆயினும், அவள் இப்போது என் அருகில் இல்லை.

இப்போது, ​​அவளை என் இதயத்திற்கு நெருக்கமாக

அணைத்துக்கொள்கிறேன்;

நான் மீண்டும் ஒருபோதும் துயருற மாட்டேன்,

ஏனெனில் அவள் இனி ஒருபோதும்

என்னை விட்டு விலகிச் செல்ல மாட்டாள்.

அவள் இருளை அகற்றி,

திரையை விலக்கி என் கண்களுக்கு முன்

தோன்ற வேண்டும் என நான் ஏங்குகிறேன்.

அவளது வசீகரம் என்னை காதலில் மயங்கச் செய்கிறது,

ஆனால் என் இதயத்தின் குரலைக் கேட்கும்போது,

அவள் அதை முழுமையாக

வசீகரித்துவிட்டாள் என்பதை உணர்கிறேன்.

அவளது ரோஜா நிற இதழ்கள் ஒரு கிண்ணம் போன்றவை,

அதிலிருந்து என் வாழ்வின் அமுதத்தை நான் பருகுகிறேன்.

அவளது கண்களின் மயக்கம்,

பிரிவின் நெருப்பின் நடுவே என் துணையாக நிற்கிறது.

என்றாவது ஒருநாள் அவளது வசீகரம் மங்கினாலும்,

அவளது அழகின் ஒரு கீற்று,

என் கண்களில் பதிந்துவிடும்.

மலர் பல்லக்கில் நான் புறப்படும்போதும்,

அவள் நறுமணம் என் மூச்சில் நிலைத்திருக்கும்.

By

Sanji-Paul Arvind